کرونا و جامعه
📝📝بیماریهای واگیردار حقایق جوامع را آشکار میکنند
⚛ @jomhuriyat
♈️بخشی از مشکل در این است که خطر را نمیتوان دید: آلبر کامو در «طاعون» مینویسد «بلا مقیاسی انسانی ندارد، به همین دلیل مردم با خودشان میگویند این واقعی نیست، خواب آشفتهای است که پایان خواهد یافت.» بیشک، این امر توصیف خوبی از وضعیت کنونی است: برای بسیاری از مردم تصور این که چیزی نامرئی میتواند نقشههای آنها را تغییر دهد، تحملناپذیر است. «طاعون» در سال ۱۹۴۷ منتشر شد و اغلب خوانندگان آن را اثری استعاری میدانند، کتابی که در واقع دربارهی اشغال فرانسه یا وضعیت بشر است. اما این اثر، کتاب خوبی دربارهی طاعون و نحوهی واکنش مردم به آن است ــ مقولهای از رفتار بشر که فراموشمان شده است.
♈️بیماریهای واگیردار، مانند بلایا، آشکارکنندهی حقایق زیربنایی جوامعیاند که دچارشان میشوند. چینیها به خاطر پنهانکاری نظامشان و فرهنگ دیوانسالارِ سلسلهمرتبهایِ خود بهای سنگینی پرداختهاند. در مقابل، یکی از دلایلی که ایتالیاییها وحشت و هراس زیادی ندارند این است که آنان ــ به رغم دعاوی سالوینی و کارزارهای اخبار ساختگی او ــ به نظام بهداشت عمومی، و در معنایی گستردهتر به خود نظام، اطمینان دارند. هزاران نفر در ایتالیا از نظر ابتلا به این ویروس بررسی شدهاند ــ تست ویروس کرونا رایگان است ــ و این یکی از دلایلی است که تعداد مبتلایان در ایتالیا از سایر نقاط بیشتر است. مردم این را میدانند و برای یکدیگر نیز بازگو میکنند و گاهی دربارهی آن شوخی میکنند («ما ایتالیاییها بیش از اندازه صداقت داریم») اما این امر اسباب مباهات است. تا کنون در کشورهای اروپاییِ اندکی به این گستردگی تست کرونا انجام شده است. و البته در آمریکا خبری از این امور نیست.
♈️هرچند وضعیت کنونی بدترین نوعِ قابلتصور بیماری واگیردار نیست اما خوب است که اکنون به این مسائل پی میبریم زیرا ممکن است معلوم شود این ویروس کرونای جدید صرفاً تمرینی مقدماتی بوده است. آتشسوزی جنگلها اکنون مهلکتر به نظر میرسند زیرا افراد بیشتری در نواحی نزدیک به جنگلهایی که مدام آتش میگیرند زندگی میکنند؛ بسیاری از بیماریهای جدید هم پیامد گسترده شدن انسانها در سراسر کرهی زمین است. کووید ۱۹، مانند سارس و ابولا، بیماری دیگری است که ظاهراً از قلمرو حیوانات به عالم انسانها راه یافته و سپس به کمک قطارها، خودروها، و تجمعات انسانی به سرعت انتقال یافته است.
♈️همانطور که دیوید کوامِن در «سرریزی: عفونتهای حیوانی و همهگیری جهانی بعدی» مینویسد این بیماریها یادآور «حقیقت داروینی قدیمی (تیرهترین حقیقت او، حقیقتی مشهور که مدام فراموشاش میکنیم) است مبنی بر این که انسان نوعی حیوان است و به شکلی انفکاکناپذیر با سایر حیوانات پیوند دارد: در منشأ و تبار، در بیماری و سلامت.» حتی اگر این نوع ویروسها فروکش کنند یا ناپدید شوند، ضرورتاً از بین نخواهند رفت. ممکن است جهش بیابند، در حیوانات دیگر به حیات خود ادامه دهند و دوباره ظاهر شوند./نشر آسو
⚛ @jomhuriyat