پست 0219
شنبه, ۱۵ خرداد ۱۴۰۰، ۱۲:۰۶ ب.ظ
با من برقص
در میان دخترکان رنج
و لبخند بزن
به مادران داغدیده
هر چند تلخ
هر چند تلخ
اندوه تمامی ندارد
و شور زندگی
در اقیانوس مرگ
در احتضار است.
با من برقص
در میان مردمانی رنگ پریده
دست هایم را بگیر
با من میان آتش قدم بگذار
با من در میان آتش
ممزوج شو
بگذار زهدان من
در خود بپرورد
شور را
شوق را
و زندگی را
رنج را پایانی نیست
با من برقص ...
ذهن خالی
۰۰/۰۳/۱۵