خوب که به اوضاع خاصه این نقطه ی جغرافیایی از زمین سراسر زخمی نگاه میکنی هیچ امیدی به بهبود اوضاع نیست !
ایراد از کجاست ؟
از مدیریت و سیاست ؟
از ما مردم
یا از نگرش و رویکرد ما به روند زندگی ؟!
همیشه گفته ام و همچنان بر گفته ی خود مصر هستم " امید داشتن ناامیدی میاورد " پس هر دو دام خطرناک ذهن هستند !
هر گاه از امید و ناامیدی رها شویم به واقعیت زندگی می رسیم .
به پذیرش می رسیم و آنگاه به تغییر می اندیشیم .
آیا تغییر ممکن است ؟
یا ناممکن ؟!
تغییر ممکن منتظر همت ماست و تغییر ناممکن منتظر یکی شدن با پدیده و یافتن راه جدید ...
هنوز خورشید می تابد
زمین میچرخد
و اکسیژن برای تنفس به ریه هامان می رسد .
طبیعت مسیر خودش را می رود بی آنکه به توهمات مالیخولیایی بشر وقعی بگذارد .
بیایید از امید و ناامیدی به نا+امیدی و دنیای فراتر از خوب و بد قدم بگذاریم .
دستانت را به من بده تا با هم راه را پیدا کنیم ...